پاینده ایران 
یادداشت  ۱۹۰۴
میوه‌های درختِ با سرشتِ تلخ
درختی که تلخ است وی راسرشت/  گرش بر نشانی به باغ بهشت ...
سرانجام گوهر به کار آورد / همان میوه‌ی تلخ بار آورد ( فردوسی )
.

امروز ملت ایران باید تاوان ندانم‌کاری‌ها یا به گفته‌ی بهتر
 " دانم‌کاری"های جمهوری اسلامی را به‌ پردازد و ناچار از لشگرکشی گردد ؟!
سب و لعن ملی‌گرایی و گستراندن بیگانه‌پرستی ؛ قومیت‌تراشی و قومیت‌سازی به سبک استالین ، ایجاد بنگاه‌های جدایی‌سری ، به ویژه در آذربایجان و تبدیل یک باشگاه ورزشی به " کشت و صنعت " بیگانه‌پرستی و جداسری ، آن‌هم زیر فرمان یک سردار سپاه پاسداران که افتخارش این‌ است که پس‌وند ایران ندارد ؛ دادن عنوان 
" متحد استراتژیک " به حکومت ضد ایرانی و کُردکش ترکیه ؛ باز گذاردن دست کنسولگری باکو در تبریز برای یارگیری و نفرت‌پراکنی قومی و نیز فضاحت راهبردی در مناقشه‌‌ی قره‌باغ ، امروز کشور را به مرز لشگرکشی کشانده است .
البته در این میان مسببین این وضع سکوت پیش گرفته‌اند و ارتش را جلو انداخته‌اند .
اما با این وجود هنوز نظام جمهوری اسلامی ، درس نیاموخته است و صدا و سیمای دولتی جمهوری اسلامی ، هم‌چنان در برنامه‌های خود در خط سب و لعن ناسیونالیسم ایران و گسترش قومیت‌سازی و قومیت‌تراشی ، قرار دارد و در تازه‌ترین گام ضد ایرانی ، وزیر امورخارجه‌ی جمهوری اسلامی در یک همایش بین‌المللی ، به عربی سخ‌رانی کرد ( البته از روی نوشته و به اصطلاح : غلط‌غلوط) .
نظام جمهوری اسلامی در برابر ملت و مردم ایران ، پاسخ‌گوست و باید پیآمد‌های سیاست‌های ضدملی خود را بپذیرد .
شنبه ۱۰ مهر ۱۴۰۰ - هوشنگ طالع

hotale@