یادداشت ۱۸۴۷ / فردا ، دیر خواهد بود .
پاینده ایران
یادداشت ۱۸۴۷
فردا ، دیر خواهد بود .
اگر امروز در بارهی رهایی افغانستان ( ایران شرقی ) از چنگال انساننمایان طالبان اقدام نکنیم ، فردا دیر خواهد بود .
مانند دیروز ، امروز نیز به نظر میرسد که این عزمسیاسی در جمهوری اسلامی وجود ندارد و برخلاف شعار نه غربی و نه شرقی ، بیشتر غربی است تا شرقی ؟!
در گذشتهی نه چندان دور ، چون ایالات متحده در پی استقرار طالبان در افغانستان و به سقوط کشاندن دولت استاد ربانی - احمد شاه مسعود بود ، اکبر هاشمی رفسنجانی نیز که در راستای سیاست و خواست آمریکاها حرکت میکرد ، برای همآوایی کامل با آمریکا ، سیاست جمهوری اسلامی را اینگونه اعلام کرد : برای ما چه فرق میکند که در افغانستان ، طالب حکومت کند یا تاجیک .
در آن هنگام ، جمهوری اسلامی میتوانست به نیروهای زرهی دولت افغانستان سوخترسانی کند تا کابل سقوط نکند ؛ اما نکرد ؟!
یک تن از عوامل نزدیک یا وابسته به دستگاههای اطلاعاتی را به در لباس میهنپرست و وحدتخواه به سفارت افغانستان در تهران نزدیک کرد و قول سوخترسانی داد و ۲ میلیون دلار بابت این کار از سفارت افغانستان در بریتانیا که برادر احمدشاه مسعود در آنجا سفیر بود دریافت کرد و با سردواندن دولت افغانستان ، سرانجام کابل در اثر نرسیدن سوخت به نیروهای زرهی دولت استاد ربانی ، سقوط کرد ؟!
شاید امروز نیز همان دستها با نیروی بیشتر در درون هیاتحاکمهی جمهوری اسلامی دستاندر کار به سقوط کشاندن دولت افغانستان هستند تا رضایت " کدخدا" را به دست آورند ؟!
چنان که گفتم ، ما امروز میتوانیم با ایجاد یک ائتلاف بسیار نیرومند منطقهای افغانستان یا ایرانشرقی را از دام سقوط در دامان طالبان که خواست آمریکا و غرب است ، برهانیم .
اگر امروز دست روی دست بگذاریم ، فردا در خراسان باید با طالبان بجنگیم ؛ جنگی فرسایشی و بسیار زیانبار .
یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰ - هوشنگ طالع
hotale@