پاینده ایران / بیانیهی راهبردی حزب پان ایرانیست در باره تحولات تازه قفقاز .
پاینده ایران
بیانیهی راهبردی حزب پان ایرانیست در باره تحولات تازه قفقاز .
یکم : حقایق تاریخی
ایالت قرهباغ ، همراه با ۱۶ ایالت ، ولایت ، اولکای و خاننشینهای قفقاز در نبردهای روسیه علیه ایران ، برپایهی دو قرارداد گلستان و ترکمانچای ، از ایران تجزیه شدهاند .
دوم : حقوق جانشینی
دولت جمهوری اسلامی ، جانشین دولتهای قاجاریه و پهلوی در ایران است ( بدون ورود به مسائلی مانند مشروعیت و ... ) . از این رو ، حق دارد که نسبت به مسائل قفقاز ( مانند دیگر مناطق تجزیه شده از ایران در سدهی ۱۸ و ۱۹ میلادی ) ، حساسیت لازم را به خرج دهد و در صورت نیاز ، اقدام عملی انجام دهد .
سوم : مرزهای خون
وجب به وجب سرزمین قفقاز ، در نبردهای ۱۳ سالهی روسیه علیه ایران، به خون ایرانی ساکنان قفقاز و دههاهزاران ایرانیان از سرتاسر فلات ایران ، آغشته است . جوادخان فرمانروای گنجه همراه پسران و خانواده و هزاران تن از مردم گنجه در دژ و شهر گنجه در راه دفاع از ایران ، جان باختهاند ؛ حسینقلیخان فرمانروای بادکوبه در دفاع از این شهر و به راه ایران ، به شهادت رسیده است و در کنار دژ باکو ، دلیران ایران ، تسیتسییانف فرمانده کل قوای روس و قاتل جوادخان را کشتند .
چهارم : مطامع روسیان در قفقاز
روسیه ( امپراتوری سیاه و سرخ در جامهی روسیهی فدراتیو ) با این که پس از فروپاشی اتحاد شوروی اعلان کرد که دست از پیگیری راهبرد ( یا وصیتنامه ) پتر برداشته است ؛ اما با تجاوز به گرجستان و جدا سازی آبخاز و اوستی جنوبی از این کشور و نیز اشغال نظامی شبهجزیره کریمه و همچنین جداسازی بخشهای خاوری اوکراین از این کشور ، نشان داد که از همان راهبرد پتر در راستای تجاوز نظامی و گسترش سرزمینی ، پیروی میکند .
کوربینی جمهوری اسلامی در بارهی مقاصد شوم روسیان ، جای پرسش بسیار دارد .
پنجم : مطامع ضد ایرانی حکومت ترکیه
امپراتوری خونریز و جنایتکار عثمانی ، از سال ۱۴۷۳ میلادی تا پایان عمر این امپراتوری در سال ۱۹۲۲ یعنی در درازای ۴۴۹ سال در حال تجاوز ، اشغال و تجزیهی سرزمینهای ایرانینشین ، کشتار ایرانیان و ایرانیتباران و نیز وابستگان مذهبی و فرهنگی ملت ایران بود .
با فروپاشی امپراتوری " خون و جنایت " عثمانی ، میراثخواران نیز از همان سیاست علیه ایران پیروی میکنند . چنانچه ، جمهوری ترکیه در عمر کمابیش یکصد ساله خود ، از همان سیاست ضد ایرانی و ضد وابستگان تباری و مذهبی و فرهنگی وابسته به ملت ایران پیروی کرده و پیروی میکند .
با واگذاری خیانتآمیز آرارات کوچک از سوی سر دودمان پهلوی به جمهوری ترکیه در سال ۱۳۱۱ ، میراثخواران عثمانی توانستند با یک باریکهی ۱۲ کیلومتری به قفقاز از راه نخجوانِ همیشهایرانی ، متصل شوند .
از سال ۱۳۱۱ ، میراثخواران امپراتوری عثمانی ، در پی آن بوده و هستند که با نیرنگ و دسیسه و اکنون جنگ ، نخجوان را از بالای مرزهای ایران به جمهوری آران ( با نام جعلی و دروغین آذربایجان ) پیوند دهند و راه خود را به سوی سرزمینهای همیشهایرانی خوارزم و فرارود ( آسیای میانه ) بگشایند و به رویای " شتر و پنبهدانه " پانترکیسم ، تحقق بخشند .
تا پیش از شعلهور شدن جنگ در قرهباغ و تلاش حکومت ترکیه در پنهان نگاهداشتن مقاصد خود ، امروز هیات حاکمهی ترکیه ، مقاصد خود را آشکار کرده است و حتا پیش از جنگ تازه قرهباغ ، اردوغان رییسجمهور ترکیه ، با صدای بلند اعلام کرد که : لیبی ، میراث عثمانی است . نزدیکی به روسیه ، جنگزرگری با حکومت اسرائیل را باید در راستای اجرای این سیاست شوم دانست .
ششم : بازندگان و برندگان
بازندهی اصلی مردم و ملت ایران به دلیل پیروی حکومت جمهوری اسلامی از راهبرد " نرمش قهرمانانه " یا به سخن درستتر " خمش ذلیلانه " .
برندگان : روسیه ، اسرائیل ، کمابیش ترکیه .
روسیه که پس از فروپاشی اتحاد شوروی در سال ۱۳۷۰ خورشیدی ، ناچار به شمال کوههای قفقاز عقبنشینی کرده بود ، با یورش به گرجستان در برابر سکوت کامل جمهوری اسلامی و تجزیهی آبخاز و اوستی جنوبی ( ایرونستان ) ، خود را به جنوب کوههای قفقاز رساند . باید توجه داشتهباشیم که آبخاز و اوستی بر اثر قرارداد گلستان از پیکر ایران تجزیه شدند .
در مناقشه و صلح قرهباغ ، میبایست جمهوری اسلامی به دلیل این که در درازای تاریخ ، قفقاز بخشی از ایران بود که با جنگ و تحمیل قراردادهای تجزیه از ایران جدا شده است ، نقش تاریخی خود را اجرا میکرد ؛ اما با ندانمکاری ( به باور بسیاری ) با "دانمکاری " در کنار اسرائیل ، روسیه و حکومت نوعثمانی ترکیه موضع گیری کرد . در نتیجه :
پای ارتش سرخ به چند کیلومتری مرز ایران رسید . اسرائیل بدون این که خونی از دماغش بریزد ، نفوذ خود را در باکو بیش از پیش مستحکمتر کرد و حلقه ی محاصره به دور ایران را تنگتر .
ترکیه، قولهایی برای به دست آوردن گذرگاه زمینی که آنکارارا به باکو و در نتیجه به آسیای میانه پیوند دهد ، کمابیش ۷ هزار تروریست زیر فرمان خود را پشت مرزهای ایران به گونهی قانونی مستقر کرد .
باید دانست که به اصطلاح پیروزیهای زمینی جمهوری باکو ، مدیون این گروه ۷ هزار نفری تروریستهای ترکیه است ، وگرنه سربازان الکلی و بیبند و بار باکو که توان خطشکنی ندارند .
از سوی دیگر ، انفعال کامل همراه با همراهی جمهوری اسلامی در زیانرسانی به منافعملی ایران در قفقاز و باز کردن پای ارتش سرخ به پشت مرزهای ایران و تروریستهای زیر فرمان عثمانی در کنار مرزهای ایران ، آب فراوان به آسیاب عوامل جداییخواه که آسیاب آن را سردار آجرلویی در قالب باشگاه تراکتورسازی نوین بنا کرده بود ، ریخت که آثار آن در روزهای آینده دیده خواهد شد .
پاینده ایران
دوشنبه ۲۶ آبان ( ماه کورش بزرگ ) ۱۳۹۹
دفتر مرکزی حزب پانایرانیست
(هیات اجرایی/ هاج )