یادداشت ۱۶۸۴ /. ترازنامهی جنگ و صلح قرهباغ
پاینده ایران
یادداشت ۱۶۸۴
ترازنامهی جنگ و صلح قرهباغ
بازندهی اصلی مردم و ملت ایران به دلیل پیروی حکومت جمهوری اسلامی از راهبرد " نرمش قهرمانانه " یا به سخن درستتر " خمش ذلیلانه " .
برندگان : روسیه ، اسرائیل ، کمابیش ترکیه .
روسیه که پس از فروپاشی اتحاد شوروی در سال ۱۳۷۰ خورشیدی ، ناچار به شمال کوههای قفقاز عقبنشینی کرده بود ، با یورش به گرجستان در برابر سکوت کامل جمهوری اسلامی و تجزیهی آبخاز و اوستی جنوبی ( ایرونستان ) ، خود را به جنوب کوههای قفقاز رساند . باید توجه داشتهباشیم که آبخاز و اوستی بر اثر قرارداد گلستان از پیکر ایران تجزیه شدند .
در مناقشه و صلح قرهباغ ، میبایست جمهوری اسلامی به دلیل این که در درازای تاریخ قفقاز بخشی از ایران بود که با جنگ و تحمیل قراردادهای تجزیه از ایران جدا شده است ، نقش تاریخی خود را اجرا میکرد ؛ اما با ندانمکاری ( به باور بسیاری و من ) با " دانمکاری " در کنار اسرائیل ، روسیه و حکومت نوعثمانی ترکیه موضع گیری کرد . در نتیجه :
پای ارتش سرخ به چند کیلومتری مرز ایران رسید . اسرائیل بدون این که خونی از دماغش بریزد ، نفوذ خود را در باکو بیش از پیش مستحکمتر کرد و حلقه ی محاصره به دور ایران را تنگتر .
ترکیه ، قولهایی برای به دست آوردن گذرگاه زمینی که آنکارا را به باکو و در نتیجه به آسیای میانه پیوند دهد ، کمابیش ۷ هزار تروریست زیر فرمان خود را پشت مرزهای ایران به گونهی قانونی مستقر کرد .
این نکته را هم یادآور گردم که به اصطلاح پیروزیهای زمینی جمهوری باکو ، مدیون این گروه ۷ هزار نفری تروریستهای ترکیه است ، وگرنه سربازان الکلی و بیبند و بار باکو که توان خطشکنی ندارند .
از سوی دیگر ، انفعال کامل همراه با همراهی جمهوری اسلامی در زیانرسانی به منافعملی ایران در قفقاز و باز کردن پای ارتش سرخ به پشت مرزهای ایران و تروریستهای زیر فرمان عثمانی در کنار مرزهای ایران ، آب فراوان به آسیاب عوامل جداییخواه که آسیاب آن را سردار آجرلویی در قالب باشگاه تراکتورسازی نوین بنا کرده بود ، ریخت که آثار آن در روزهای آینده دیده خواهد شد .
با این عملکرد جمهوری اسلامی ، مردم و ملت ایران ، نیاز به دشمن خارجی ندارد .
شنبه ۲۴ آبان ( ماهکورش بزرگ ) ۱۳۹۹ - هوشنگ طالع
hotale@