پاینده ایران
یادداشت ۱۶۷۴

سلطان و شکست دوم در " خواب پنبه‌دانه "

اردوغان در رویای دمیدن جان به کالبد پوسیده‌ی امپراتوری عثمانی ، دو شکست را هم‌زمان تجربه کرد . نخست با پذیرفتن آتش‌بس در قره‌باغ و دوم پذیرش آتش‌بس در لیبی .
اردوغان در پی آن بود که با حمایت پنهان اسرائیل و تقسیم منافع ، با یک پیروزی برق‌آسا در نبرد قره‌باغ ، ترکیه را 
به جمهوری آران ( با نام جعلی آذربایجان ) بپیوندد و سپس راه آسیای میانه را هموار کند . روزنامه ینی شفق ( شفق‌نو ) یا ارگان غیررسمی اردوغان در مقاله‌ای به قلم سردبیر آن می‌نویسد : " ایران نباید مرزی با قره‌باغ داشته باشد و نباید اجازه داد ایران با ارمنستان نیز مرزی داشته باشد . باید نخجوان به [ جمهوری ] آذربایجان متصل شود و راه آسیای میانه باز شود . باید به دکترین تغییرناپذیر ایران و روسیه برپایه‌ی جلوگیری از یک‌پارچگی دنیای ترک [ ؟! ] پایان داد " .
هنوز اردوغان شکست اول را مزه‌مزه می‌کرد که ناچار تن به آتس‌بس در لیبی داد . اردوغان با عنوان کردن این سخن مسخره که " لیبی ،  میراث عثمانی است " پای به جنگ‌های داخلی لیبی نهاد ؛ اما دیروز ناچار در لیبی هم به آتش‌بس تن در داد ، بدون این‌که چیزی به دست آورد . از شرایط آتش‌بس این است که در بازه‌ی زمانی سه ماهه ، همه‌ی مزدوران و همه‌ی نیروهای خارجی ، لیبی را ترک کنند .
راستی‌را ، پاسخ جمهوری اسلامی به این همه گستاخی حکومت ضد ایرانی و کردکش و علوی‌آزار ترکیه چیست ؟! بازهم" نرمش قهرمانانه "

شنبه ۳ آبان ( ماه کورش بزرگ ) ۱۳۹۹ - هوشنگ طالع

hotale@