پاینده ایران
یادداشت ۱۶۵۳
بحرین به دنبال امارات : آتشی که از گور محمدرضا شاه زبانه می‌کشد

به دنبال امارات ، بحرین نیز با حکومت جعلی و نامشروع اسرائیل ، روابط سیاسی برقرار کرد .
از یاد نبرده‌ایم که بحرین (استان چهاردهم ) در سال ۱۳۴۹ به گونه‌ی غیرقانونی به دست محمدرضا شاه پهلوی و هیات حاکمه‌ی خائن وقت ، از پیکر ایران جدا گردانیده شد . 
به دنبال سخنان خائنانه‌ی محمدرضاشاه در دهلی نو در سال ۱۳۴۷ ، شاه در راس حکومت برخاسته از کودتا ، به دنبال تجزیه‌ی شهرستان فیروزه و قرارداد ننگین کنسرسیوم و پذیرش کاپیتولاسیون ، برای جبران اقدام آمریکا ‌و بریتانیا وسکوت شوروی در کودتای ۲۸ امرداد و بازگرداندن وی به تاج و تخت ، تجزیه‌ی بحرین را نیز پذیرفت .
 شاه و حکومت برخاسته از کودتا ، کوشیدند تا لباس قانونی به تن این تجزیه بپوشانند که پایداری گروه پارلمانی پان‌ایرانیست در مجلس شورای ملی ، این تلاش را ناکام گذارد . پان‌ایرانیست‌ها افزون بر پایداری در برابر تجزیه‌ ، دولت "مجری اوامر ملوکانه" را نیز به استیضاح کشاندند .
بدین‌سان ، بر پایه‌ی قوانین مشروطیت ، محمدرضا پهلوی و حکومت برخاسته از کودتا نتوانستند ، بحرین را به گونه‌ی قانونی از ایران جدا کنند ؛ زیرا در اصل سیم متمم قانون اساسی مشروطیت ،  به روشنی آمده است که :
" حدود مملکت ایران و ایالات و ولایات و بلوکات آن تغییرناپذیر است ،  مگر به موجب قانون "  که قانونی در این زمینه به تصویب مجلس شورای ملی نرسید .
البته در این میان سکوت مطلق مراجع تشییع ، در حالی‌که اکثریت نزدیک به همه‌ی مردم بحرین پیرو آیین تشییع بودند که امروزه نیز هستند ، بسیار پرسش‌برانگیز است . 
پسین شنبه ۲۲ شهریور ۱۳۹۹ - هوشنگ طالع

hotale@