یادداشت ۱۵۸۲ / ملی گرایی یا ناسیونالیسم ، نوید دهنده صلح و آشتی
پاینده ایران
یادداشت ۱۵۸۲
ملیگرایی یا ناسیونالیسم ، نوید دهندهی صلح و آشتی .
بامداد امروز ، پیش از پخش خبر از شبکهی خبر ، بینندهی گفتوگوی گفتگوگر شبکه با یک کارشناس ارشد در بارهی جهان پس از کرونا بودم . آقای کارشناس ارشد در پایان گفتار به گسترش ملیگرایی در جهان اشاره کرد و آن را به پوپوایسم ترجمه نمود .
حیران ماندم که چه کسانی در جمهوری اسلامی با نتراشیدن ریش و تظاهر به اسلام ، در جاهایی قرار میگیرند که معیار دانش است و نه ریش و پشم .
کارشناس ارشد نیز مانند همهی جهانوطنان دینی و یا اندیشهای ، ارتباطشان با واژهی ناسیونالیسم یا ملیگرایی ، رابطهی جن است و بسم الله .
چه آقای کارشناس ارشد و کارشناسان ارشد و ربیسان کارشناس ارشد و رهبر کارشناس ارشد بخواهند و نخواهند ، دوران پس از کرونا ، دوران ناسیونالیسم آگاه ملتهاست و اندیشههای جهانوطنی ، از دهکدهی جهانی غربیان گرفته تا اندیشهی جهان اسلام و یا کارگران جهان متحد شوید ، به موزهی تاریخ سپرده خواهند شد .
کرونا با همهی زشتیها و بدیها ، خوبیها و زیباییهای نیز دارد که برجستهترین آن ، پایان جهانگرایی و آغاز دوران ناسیونالیسم آگاه ملتهاست که میتواند در صورت تحقق راستین ، بشارت دهندهی دوران صلح و آشتی در جهان باشد .
سه شنبه ۳۲ اردیبهشت ۱۳۹۹ _ هوشنگ طالع
hotale@