پاینده ایران

یادداشت ۱۵۷۴

چرا ؟

یک تن از یاران هم‌اندیش ، بانویی ایران دوست و ایران‌پرست ، دیروز تلفنی از من پرسیدند که چرا شما در باره‌ی ماهواره‌ی نور واکنش نشان ندادید ؟

گفتم ، چون نگارش خط متوسطی بود از روی سرمشق سال‌های پیش !

مگر فراموش کرده ایم که سال‌ها پیش موجود زنده ( میمون ) به فضا فرستادیم و آن را باز گردانیدیم که آغازی بود برای گسیل انسان ایرانی به فضا !

اما با تصمیم نظام جمهوری اسلامی برای مذاکره با امپریالیسم تروریست آمریکا حتا بدون آگاهی رئیس جمهور وقت ، نه تنها صنایع هوا - فضا به تعطیلی کشانده شد ؛ بلکه صنایع پرتوان هسته‌ای نیز قربانی مذاکره با تروریست‌های آمریکایی گردید.

در نتیجه امروز پس از گذشت بیش از یک دهه ، از روی آن سرمشق ، موفق به نوشتن شده‌ایم ؛ اما نه به طور کامل .

با از دست رفتن صنایع پر توان هسته‌ای و قربانی کردن آن به پای " خوکان " ، ایران از داشتن پدآفند بازدارنده‌ی ، در این جهان هسته‌ای ، محروم شد و مصیبت پشت مصیبت .

پیش از شادی ، باید فرد فرد مسببین ، شناخته شوند و به محاکمه کشانده شوند ، در هر مقامی که باشند ؛ آن‌هایی که به خاطر نظر لطف " کدخدا " کشور را سال‌ها عقب راندند ؛ سال‌هایی که قابل جبران نیست .

پنج‌شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ - هوشنگ  طالع

hotale@