روزنامک

اگر آهنگ جنگ و توان جنگ داشت ؟!
اگرآمریکا آهنگ جنگ و توان جنگ داشت ، ناو هواپیمابر لینکلن را وارد خلیج فارس نمی‌کرد که صدها موشک زمین به دریا و صدها قایق تندرو و چندین زیردریایی در کمین آن هستند ؛ بلکه آن را در اوقیانوس هند و بیرون از تنگه‌ی هرمز مستقر می‌کرد . ورود نا و هواپیمابر آمریکایی به خلیج فارس ، در زبان « دیپلماسیِ جنگ » به معنای
« نجنگیدن » ‌است . زیرا غرق ناو هواپیمابر لینکلن می‌تواند به هیمنه‌ی نظامی آمریکا زیان جبران ناپذیری وارد کند و چه بسا در آن صورت ، جمهوری دموکراتیک مردم کره تحریک شود ( شاید در هم‌آهنگی با روسیه و چین ) ، مستعمرات آمریکا را با جنگ افزار هسته‌ای هدف قرار دهد ؟!
اما در باره‌ی استقرار 3 فروند بمب‌افکن راهبردی » ب 52 . از یاد نبرده‌ایم که دو سه روز پس از اعلام سپاه پاسدارن به عنوان « تروریست » از سوی آمریکا ، یک فروند هواپیمای ب 52 بر فراز استان هلمند [ هیرمند ] افغانستان هدف پدآفند هوایی قرار گرفت و سقوط کرد !
نمایش جنگی آمریکا برای این است که « ستون پنجم » در درون فعال‌تر شود تا جایی که  رییس کمیته‌ی سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی ، سخن از « گفت‌وگو » به میان آورد ؟!
آمریکا نه آهنگ جنگ دارد و نه توان جنگ . اگر توان جنگ داشت ، بهترین موقعیت ونزوئلا بود که با وجود تدارک بسیار ، ستون پنجم فعال و ... پای خود را پس نمی‌کشید . آمریکا برای جبران آن شکست ، غوغای « ناو هواپیمابر» و « بمب‌افکن ب 52 » را علم کرده است .
برای در امان داشتن کشور باید « ستون پنجم » و دولت حامی آن را ریشه کن کرد .
یک‌شنبه 22 اردیبهشت 1398 ـ هوشنگ طالع

hotale@