روزنامک

کاش « ایوب » زنده بود
کاش « ایوب » زنده بود و « صبر» را از جمهوری اسلامی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آموخت .
با بیرون رفتن آمریکا از برجام که فرصت زرین خروج از برجام ( مادر ترکمان‌چای‌ها ) را برای کشور فراهم کرد ؛ جمهوری اسلامی دست به دامان اروپاشد .
رهبر جمهوری اسلامی ، فرصت گفت‌وگو را « یک تا دوهفته » اعلام کردند ؛ اما اکنون از یک سال هم گذشته است و هرازگاهی محمدجواد ظریف ( پهلوان هسته‌ای جمهوری اسلامی ) و یا دستیارش سید عراق‌چی ، اعلام می‌کنند که
« صبر جمهوری اسلامی  محدود است » ؛ اما هنوز پس از گذشت یک سال ، « ایوب » به صبر « بر درِ ارباب بی‌مروت دنیا » نشسته است  / تا خواجه ، کی به در آید » ؟
هرگاه ، تاریخ نویسان بر « صبرجمهوری اسلامی » می‌توانستند آگاه باشند ، هرگز « صبر » را به « ایوب » نسبت
نمی‌دادند ؟!
به خود آیید و از ترس ، « صبر » را بهانه نکنید !
دوشنبه 9 اردیبهشت 1398 ـ هوشنگ طالع

hotale@