یادداشت 1360 / جنون خودبزرگ بینی و « دایه مهربانتر از مادر »
جنون خودبزرگ بینی و « دایه مهربانتر از مادر »
این پرسش ذهن بسیاری از دیدهبانان مسایل کشور را به خود مشغول کرده است که چرا با روی کارآمدن دولت حسن روحانی ، ارتباطها با ونزوئلا و آمریکای جنوبی که میتوانست بازار خوبی برای فرآوردههای ما و انتقال شگردشناسی باشد ، بریده شد ؟ برخی از دیدهبانان این مساله را از جمله تعهدات جمهوری اسلامی برای گفتوگوهای هستهای با آمریکا میدانند ؟!
اما ماهها پس از بیرون رفتن آمریکا از برجام و افزودن بر تحریمها ، جمهوری اسلامی در پی بازسازی بخشی از آن چه که به پای « شیطان بزرگ » قربانی کرده بود ، افتاده است و از جمله نگاه دوباره به آمریکای جنوبی از دروازهی ونزوئلا .
به دنبال بر قراری خط هوایی مستقیم میان تهران ـ کاراکاس که به خواستهی آمریکا و پذیرش حسن روحانی سالهاست بریده شده بود ، مایک پمپئو وزیر امورخارجهی آمریکا با اشاره به گزارشهای منتشرشده در بارهی برقراری پرواز مستقیم میان پایتخت ایران و ونزوئلا گفت: «آن روز دیدید که پرواز مستقیمی از تهران به کاراکاس انجام شد. این، دخالت در آمریکای جنوبی است. این مسئله در راستای منافع بهینه مردم آمریکای جنوبی نیست و ایالات متحده، آماده است » .
راستی را معیار آمریکا برای تشخیص « منافع بهینه مردم آمریکای جنوبی » میتواند چیز دیگری جز مطامع استعماری و استثماری ، باشد ؟!
تسلیم بدون شرط جمهوری اسلامی در برجام « مادر ترکمانچایها » باعث کبر و گردنکشی فراتر و فزونتر آمریکا در سرتاسر جهان گردید .
یکشنبه 25 فروردین 1398 ـ هوشنگ طالع
hotale@