یادداشت روز (شماره 137 )- صنایع هسته ای ایران در برابر 2/4 میلیارد دلار قسطی
یادداشت روز (شماره 137 )
صنایع هسته ای ایران در برابر 2/4 میلیارد دلار قسطی
دنباله ی گفت وگوها 1+ 5 در شهر وین ، گفت وگو به مفهوم واقعی آن نیست ؛ بلکه پس از بر آوردن همه ی خواسته های 1+ 5 از سوی مدعیان « تدبیر وامید » التماس برای گرفتن نوعی امتیاز یا « بخشش » از سوی غرب و شرق است .
روسیان ، چینییان ، آلمانیها ، انگلیسیان ، فرانسویان و آمریکاییها ، هر آن چه را که میخواستند و حتا بیشتر ، از سوی دولت جمهوری اسلامی تقدیم شده است .
در حالیکه در برابر این همه دست و دلبازی یعنی محدود سازی غنیسازی 5 درصدی ، نابودسازی نیمی ( وشاید بیشترین بخش ) اورانیوم با چگالی 20 درصد ، گشودن همه ی کانسارها و صنایع فرآوری اورانیوم به روی آنان ، از کار انداختن رآکتور آب سنگین اراک به بهانه ی « تغییر طراحی » ، اجازه ی بازدید و بازرسی از بسیاری جاها و ... دیگر چیزی از صنایع هسته ای ایران باقی نمانده است . تنها زمان لازم است تا با ادامه ی این روند ، « آخرین پیچ و مهره » های آن از هم بگسلد .
در برابر تسلیم صنایع هستهای ، معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور اسلامی در نشست اتاق تجارت ، صنعت ، معدن و کشاورزی و در جمع تاجران و دلالان محترم ، با خوش حالی تمام مژده میدهد که تا آخر سال مبلغ 5/1 میلیارد دلار به خزانهی دولت واریز خواهد شد ؟!
با امضای قرارداد « ژنوچای » ، « ذبح » صنایع هسته ای ایران به شیوه ی « کاشر » آغاز گردیده است . « مرگ » آن نیازمند زمان است . به دنبال این موفقیت با یاری صاحبان « تدبیر » اکنون 1+ 5 بدون این که نیازمند « دادن » چیزی باشد ، صنایع موشکی ، هوا - فضا و نیروهای مسلح ایران را نشانه گرفته است . در این راه ، بیش از توان خود ، « امید » به « تدبیر » بسته است .
بیستونهم بهمنماه 1392
هوشنگ طالع