یادداشت 1295 / کاش واژهی « شرم » را میشناختند
کاش واژهی « شرم » را میشناختند
بامداد امروز ، بینندهی بخشی از سخنان حسن روحانی رییس جمهور اسلامی هنگام گزارش بودجه سال 1398 در مجلس شورای اسلامی بودم .
اگر چشمها را برهم مینهادی و هنگام را به دست فراموشی میسپاردی ، باور میکردی که شاهد یک نطق انتقادی انتخاباتی ( جنگِ زرگری ) از سوی یک تن نامزدهای شورای نگهبان هستی ؟!
چنان حسن روحانی از مشکلات ساختاری اقتصادی کشور سخن میگفت که پنداری ، او نیست که با ندانمکاریها (به باور بسیاری : دانمکاریها ) کشور را به این روز سیاه نشانده است ؛ او نیست که جبار زمان را « کدخدایجهان » خواند ؛ صنایع پرتوان هستهای کشور را به پای کدخدا قربانی کرد ؛ امکان پدآفند بازدارندهی هستهای را از مردم و ملت ایران گرفت ؛ کاپیتالاسیون هستهای را بر ملت و مردم ایرا ن تحمیل کرد ؛ پول ملی را به « خاک سیاه » نشاند وبیشینهی نزدیک به همهی مردم ایران را به سختی گذران زندگی دچار کرد ؛ واحدهای تولیدی را به تعطیلی کشاند و بر دامنهی بیکاری افزود و گورخوابی و کلیهفروشی را بر بخشی از مردم ایران تحمیل کرد و ...
کاش حسن روحانی و دیگر عوامل هیات حاکمه ، واژهی « شرم » را میشناختند .
سهشنبه 4 دی 1397 ـ هوشنگ طالع
hotale@