روزنامک

اگر خیانت نیست ، پس چیست ؟!
اگر چه امضای غیرقانونی حسن روحانی رییس جمهوری اسلامی زیر ورقه‌ی موسوم به « کنوانسیون » ، از نظر بیشینه‌ نزدیک به همه‌( اکثریت قریب به اتفاق) مردم ایران نامعتبر و برخلاف منافع ملی و تجزیه‌ی ایران است ، به یک نکته‌ی اساسی در ماده یک به اصطلاح کنوانسیون ، اشاره می‌کنم و دنباله بحث را در گفتارهای دیگر پی‌می‌گیرم.
باید یاآور شوم که ورود به بحث ، در حکم شناسایی ورقه‌ی موسوم به کنوانسیون نیست . از سوی دیگر ، اگر از سوی نظام ، اندک دودلی نسبت به دیدگاه مردم ایران نسبت به این تجزیه و خیانت ، وجود دارد ، تنها راه‌حل ، اقدام به « همه‌پرسی » ( رفراندوم ) است ؛ البته به گونه‌ی آزاد که شرایط ویژه‌ی خود را دارد .
در ماده یک ورقه‌ی موسوم به کنوانسیون آمده است :
«دریای خزر ـ توده آبی محصور شده به وسیله قلمرو خشکی طرف‌ها و ترسیم شده بر روی نقشه‌های ناوبری دریایی منتشره توسط اداره کل ناوبری و اقیانوس‌شناسی وزارت دفاع فدراسیون روسیه، سن‌پترزبورگ، با مقیاس ۱.۷۵۰۰۰۰به شماره ۳۱۰۰۳، نشر آرشیوی مورخ ۱۹۹۷.۴.۱۷، منتشر شده در سال ۱۹۹۸؛ شماره ۳۱۰۰۴، نشر آرشیوی مورخ ۱۹۹۸.۷.۴، منتشر شده در سال ۱۹۹۹؛ شماره ۳۱۰۰۵، نشر آرشیوی مورخ ۱۹۹۶.۱۱.۱۶، منتشر شده در سال ۱۹۹۸ که رونوشت مصدق آن‌ها پیوست این کنوانسیون و جزء لاینفک آن می‌باشد ».
باید داسته شود که در درازای این سالیان دراز که دولت جمهوری اسلامی مدعی گفت‌وگو در این زمینه می‌باشد ، چرا دستور داده نشده است که سازمان نقشه برداری یا اداره جغرافیای ارتش و یا یک سازمان نقشه‌برداری از کشورهای بی‌طرف مانند سویس یا هند اقدام به نقشه‌برداری کند . نقشه‌های روسیان می‌تواند دست‌کاری شده باشند ( که به احتمال زیاد هست ) و در بسیاری از موارد این نشه‌ها ، می‌توانند به زیان ایران باشد !
از سوی دیگر تغییر نام دریاچه مازندران ( کاسپیان / خزر ) به « توده‌ی آبی محصورشده به وسیله‌ی قلمرو خشکی طرف‌ها » به منظور نفیِ کامل دو قرارداد معتبر 1921 و 1940 میان ایران شوروی یعنی متعاهدتین معظمتین ( ایران و شوروی ) و اعتبار بخشیدن به وضع موجود که زاییده‌ی فروپاشی اتحاد شوروی ( متعاهد معظم ) است ، بدون اشاره به این‌که « طرف‌‌ها»ی یادشده در این بند «میراث‌خواران» اتحادشوروی هستند که تنها وارث سهم اتحادشوروی ( متعاهد معظم ) در این دریاچه می‌باشند .
چنان که یادآوری گردید ، در گفتارهای جداگانه به دیگر موارد که «مثنوی‌هفت‌من » است ، خواهم پرداخت . حال پرسش این است که اگر این‌گونه امضاهای غیرقانونی ، خیانت به منافع ملی وتجزیه‌ی ایران نیست ، پس چیست ؟!
آدینه 9 شهریور 1397 ـ هوشنگ طالع

hotale@