روزنامک

در باره‌ی : پاسخ ظریف در باره ی شبهات مطرح شده در مورد سهم دریای خزر [ مازندران ]
دفاع »« رفیقِ پلنگه » از « خرسه » : بخش دوم دفاعیات
۲- در بند ۳ فصل سوم معاهده ۱۹۲۱ ایران و روسیه آمده است که طرفین با حقوق مساوی از رودخانه اترک و سایر رودخانه‌ها و آب‌های سرحدی بهره‌مند خواهند شد. اگر اترک و سایر رودخانه‌ها را کنار بگذاریم، چه آب دیگری به جز دریای خزر می‌ماند؟
لذا منظور از آب‌های سرحدی همان دریای خزر است ! چگونه است که در بند مزبور، از رودخانه کم‌آبِ اترک نام برده شده ولی از دریای بزرگ و مهمی چون خزر نام برده نشده است؟
به جز اترک و رودخانه ها، آب‌های سرحدی دیگری هم نظیر: مخازن و سدها، برکه‌ها، چشمه ها، نهرها، آب انبار‌ها و ...داریم که اتفاقاً به آن‌ها تصریح شده است. به هر حال، در این بند، از خزر صریحاً نام برده نشده و تصریح ندارد؛ پس در این خصوص تنها می‌توان به تفسیر‌های مختلف بسنده کرد و بنابراین، فرضیه ارائه شده صحیح نیست. هم‌چنین کمیسیون مربوطه تاکنون ۱۰ بار تشکیل جلسه داده و در خصوص تمام رودها، نهرها، مخازن و سایر موضوعات تصمیم گیری قطعی شده، لیکن در خصوص خزر هیچ موردی ذکر نشده است. این امر موید آن است که منظور از آب‌های ساحلی، خزر نبوده است.
جناب آقای محمد‌جواد ظریف : چنان اعتیاد شما و رییسان شما به « دادن منافع ملی »‌شدید و درمان‌ناپذیر است که حتا ناچارید چشم بر روی روشن‌ترین حقایق ببندید و در نقش « وکیل مدافع میراث‌خواران شوروی » ، با ترفند و دروغ و « کج‌خوانی » دو قرارداد معتبر 1921 و 1940 و « ناخوانی » برخی از فصل‌ها ، بندها و پیوست‌های آن دو قرارداد ،
اعتیاد دادن منافع ملی را اندکی تسکین دهید .
در باره‌ی رودخانه ی « اترک » که آن را « پیراهن عثمان » دفاعیات خود کرده‌اید ، مربوط به مرزهای شرقی است و « کمیسیون سرحدی 1881 » یعنی قرارداد آخال و تجزیه‌ی سرتاسر خوارزم و فرارود که ار تباطی با دریای مازندران ندارد ! شما به جای دفاع از « خرسه » ، فصل یکم قرارداد 1921 را مستند دفاع خود از حقوق به حق ملت ایران قرار دهید که می‌گوید :
 « دولت روسیه شوروی روسیه تمام معاهدات و مقاولات و قراردادهایی را دولت تزاری روسیه با ایران منعقد نموده و حقوق ملت ایران را تضییع می نمود ، ملغی و از درجه اعتبار ساقط شده اعلام می‌نماید » .
آیا شما منکر تصریحِ آشکار قرارداد 1921 مبنی بر بهره‌گیری « بالسویه» و « برابر » از دریای مازندران ،‌ هستید ؟
در حالی‌که در قرارداد 1921 ، از حق برابر و « بالسویه » دو کشور ایران و شوروی در دریای مازندران ،‌ سخن به میان آمده است . چگونه ممکن است کشوری دریک دریای بسته ، دارای حق داشتن بحریه ( نیروی دریایی ) باشد ؛ اما از امتیاز برابر با طرف دیگر برخوردار نباشد . آقای ظریف ، به این موارد توجه کنید و به جای پذیرش نقش « رفیق پلنگه» و دفاع از منافع « خرسه ،  از حقوق مسلم و خدشه‌ناپذیر ملت ایران دفاع کنذ .
 فصل یازدهم قرارداد 1921 ، می‌خوانیم :
 « نظر به این که مطابق اصول یادشده در فصل اول این عهدنامه ، عهدنامه‌ی منعقده در 10 فوریه 1828  مابین ایران و روسیه در ترکمان‌چای که فصل 8 آن حق داشتن بحریه را در بحر خزر از ایران سلب نموده بود ، از درجه ی اعتبار ساقط است مع‌هذا طرفین معظمتین متعاهدتین رضایت می‌دهند که از زمان امضای این معاهده ، هر دو بالسویه حق کشتی‌رانی آزاد را زیر بیرق‌های خود را در بحر خزر داشته باشند » .
آقای ظریف و رییسان آقای ظریف : به جای دفاع از حقوق ناداشته‌ی بیگانگان ، به دفاع از حقوق داشته‌ی مردم و ملت ایران برخیزید . گذشت از حقوق تاریخی ایران در دریای مازندران در حکم تجزیه‌ایران و خیانت به مردم و ملت ایران است .
پنج شنبه یکم شهریور 1397 ـ هوشنگ طالع

hotale@