روزنامک

یادداشت روز ( شماره 111)

« ویژه خواری »

چندی پیش ریاست جمهوری اسلامی ، فرمان مبارزه با «‌ویژه خواری » را به معاون اول خود صادر کرد 0 شاید برخی گمان کنند که «ویژه خواری »  گونه‌ای از روش تغذیه مانند « گیاه‌خواری » ،  « خام خواری » یا  «ریزه‌خواری »‌ است ؛ در حالی‌که ایشان  به جای ‌بهره‌گیری از اصطلاح همه فهم « غارت و چپاول اموال عمومی » یا به اصطلاح امروزین « بیت المال »این واژه را به کار گرفته اند .

در دوران سازندگی که همزمان بود با اوج‌گیری چپاول و غارت اموال عمومی ، برای کاستن از بار سنگین آن و پیش پا افتاده جلوه دادن این کار ، با یاری به اصطلاح روشن‌قکران دانشگاهی ، واژه‌ی ناشناخته و غیرقابل فهم برای توده‌های مردم یعنی  « رانت » را ساختند و پراکندند ؛ در حالی که غارت و چپاول اموال عمومی ، اصطلاح همه فهم و شناخته شده‌ای بود و هست و نمونه‌ی برجسته‌ی آن ، شکایت پیرزن از سلطان سنجر می‌باشد .

پیرزنی را ستمی در گرفت // دست زد و دامن سنجر گرفت

کای ملک آزرم تو کم دیده‌ام // و زتو همه ساله ستم دیده ام ...

رطل زنان دخل ولایت برند // پیر زنان را به جنایت برند .

اما هنوز مرکب فرمان مبارزه با « ویژه خواری » خشک نشده بود که به‌گزارش کتبی آقای احمد توکلی نماینده مجلس شورای اسلامی ، با دستور وزیر صنعت ،‌معدن و تجارت و تایید معاون اول رییس جمهوری ( به اصطلاح مجری فرمان مبارزه با «‌ویژه خواری » ) و صدور اجرا از سوی رییس کل بانک مرکزی ، یک «ویژه خواری » ناقابل به مبلغ 650 میلیون یورو یا برابر یک میلیارد ( 000 "000 "000 1) دلار نصیب آقای ... می‌گردد [ لابد آقای احمد توکلی برای حفظ آبروی این « ویژه خوار » از بردن نام ایشان خودداری کرده است ]  . پرسش این جاست که آیا در این مورد نیز مانند موارد دیگر که « غارت و چپاول اموال عمومی » یا در اصطلاح دوران سازندگی و پس از آن « رانت » و در اصطلاخ دوران دولت حاضر «‌ویژه‌خواری » بدون دخالت و مشارکت صاحبان قدرت های اداری امکان پذیر نیست ،‌چه کسانی غیر از آقای ... ، سهمی از این چپاول و غارت دارند ؟ شاید سال‌ها بعد، پس از مهاجرت آقایان با زن و بچه به کانادا یا آمریکا ، مردم ، آن‌هم به‌گونه‌‌‌ی سربسته و ناقص ، از ماجرا آگاه شوند .

                                                       بیست و یکم دیماه 1392

                                                       هوشنگ طالع