یادداشت روز ( ‌شماره 110 )

« مفت » نبازیم
گفت‌وگوهای جاری با 1+ 5 ،  تا امروز ‌زیان های بسیاری را بر کشور وارد کرده است ؛ صلاح در این است که در همین مرحله بریده شود .
 آغاز این گفت‌وگوها ، به طرف های خارجی ( خصم توانمند به زیان رسانی و خصم ملاحظه‌کار در زیان رسانی و خصمک‌ها ) نشان داد که می‌توانند به‌آسانی منافع ملی وحاکمیت ملی ما را با دادن وعده های سرخرمن ( هم‌راه با چاشنی تهدید ) خدشه دارکنند ؛ در حالی که مسئولان و به ویژه دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ، این سرشکستگی را « پیروزی » می‌نامند .‌ البته از گونه‌ی پیروزی آلمان هیتلری و پیروزی امپراتوری‌ژاپن در نبرد دوم جهانی هم‌راه با امضای قرارداد تسلیم بلاشرط ؟!
 
به دنبال امضای توافق‌نامه‌ی « ‌ژنوچای » ( ترکمانچای ژنو )  اتحادیه‌‌ی اروپا و دولت آمریکا بر خلاف تعهدی که سپرده بودند بر پهنه‌ی تحریم هاعلیه مردم و ملت ایران ، افزودند . در حقیقت این امر ،  آزمایشی بود برای سنجش « میزان تسلیم پذیری » طرف مقابل یا سیاست معروف « پیچیدن خلیفه لای نمد » . آنان حتا دفاع از این عهدشکنی را نیز به‌عهده‌ی دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی گذاردند تا با عنوان کردن این مساله که این تحریم ها از پیش تصویب شده بودند «‌ عرق شرم از پیشانی خود پاک کند » و با روحیه‌ی هم‌کاری و تفاهم افزون‌تر ، به مذاکرات ادامه دهد .
حرکت اخیر خزانه‌داری حکومت آمریکا در تحریم یک شرکت هواپیمایی که گویا قطعات موتور هواپیما به ایران حمل کرده است ، نمایان‌گر گستاخی هرچه بیش‌تر آمریکا در این گفت‌وگوها می‌‌باشد . به‌نظر می‌رسد آمریکا که در همه‌ی جبهه‌های منطقه ( سوریه ، عراق ، افغانستان‌ ) در حال عقب‌نشینی است ، آ‌ن‌قدر از کوتاه آمدن هیات جمهوری اسلامی در گفت‌و‌گوهای « ژنوچای » ‌مطمئن است که دست به تهاجم زده است .
 
با نیرو گرفتن بیش‌تر فدراسیون روسیه و چین و دیگر کشورهایی که در تضاد منافع با امپریالیسم آمریکا ـ استعمارغرب قرار دارند ، توان جهانی آمریکا و غرب در همه‌ی زمینه‌ها از جمله ‌نظامی و ‌اقتصادی ، رو به کاهش است . در آستانه‌ی این تغییرات شگرف در پهنه‌ی سیاست جهانی ، « ‌مفت » نبازیم .     
                                                                                       هفدهم دیماه  1392
                                                                                       هوشنگ طالع