یادداشت 1100

با یک فتوا ؟!
به دنبال بازسازی چنگ افزارهای هسته‌ای از سوی ایالات متحده آمریکا ، بازسازی ناوگان زیر دریایی هسته‌‌‌ای بریتانیا، ساخت موشک‌های قاره‌پیما از سوی هندوستان با قابلیت بارگذاری کلاهک‌های هسته‌ای ؛ رسیدن دولت کره‌شمالی به بازدارندگی هسته‌ای ؛ افزایش قابل توجه زرادخانه‌ي هسته‌ای رژیم غاصب و جعلی اسرائیل ؛ دولت فدراسیون روسیه اعلام کرد که جنگ‌افزارهای تازه‌ی هسته‌ای این کشور ، هر نقطه در جهان را می‌تواند هدف قراردهد و در برابر دفاع موشکی غرب ، این موشک‌ها قابل دید و در نتیجه پدآفند نیستند ؟!
اما در ایران ، با یک فتوا توان بازدارندگی هسته‌‌‌‌‌‌ای از ملت و مردم ایران گرفته شد و در دوران « استعمار هسته ای »      ( قدرت استعماری در پناه برخورداری از جنگ افزارهای هسته ای ) به یک مستعمره و یا با عنوانِ محترمانه تر به یک « تحت الحمایه » بدل شد .
با یک فتوا و با یک فرمان ، تا چشم‌‌‌اندازهای دور ، ایران از رسیدن به جایگاه بر حق خود در جهان هسته‌ای ، جدا افتاد و با حرف و شعار نمی توان به جایگاه راستین رسید .
جنابان امیران و سرداران نیک می‌دانند که درجهان هسته‌ای ، موشک بدون کلاهک هسته‌ای و با برد محدود 2 هزار کیلومتر ، نمی‌تواند ضامن استقلال ملی باشد .
جنابان امیران و سرداران :
 « گرچه شاطر بُوَد خروس به جنگ / چه زند پیش بازِ رویین چنگ /
گربه شیر است در گرفتن موش / لیک موش است در مصاف پلنگ / »   سعدی شیرازی
شنبه 12 اسفند 1396 ـ هوشنگ طالع

https://t.me/hotale