یادداشت 1093 /( پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت / نا خلف باشم من اگر به جویی نفروشم

( در راستای سخنان یک تن از نمایندگان که سخنان وی را در بالا میتوانید بشنوید)
پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت / نا خلف باشم من اگر به جویی نفروشم
( لسان الغیب حافظ شیرازی )
هنگامیکه نمایندگانِ مجلس شورای اسلامی که گلهای سر سبد ذخایر نظام هستند و زیر ذره بین شورای نگهبان قانون اساسی جمهوری اسلامی قرار دارند، چنان چه حتا زوایای پنهان آنان نیز از چشم بزرگانی چونان « کدخدازادهها » نمیتوان پنهان باشد، منافع ملی و مصالح مردم را به چند « بشکه قیر» داد و ستد میکنند ؛ چه انتظاری هست که تیم هستهای جمهوری اسلامی برای این که متهم به « ناخلف » بودن نشود ، صنایع پر توان هستهای، پدافند باردارندهي هستهای و حیثیت و شرافت ملت ایران را به « جویی » نفروشد ؟!
یکشنبه 29 بهمن ماه 1396(برابر با فرخنده جشن اسفندگان ) ـ هوشنگ طالع