روزنامک

خیلی دیر و خیلی با تاخیر
تأخیر دولت در رسیدگی به حادثه نفتکش ایرانی
اعلام عزای عمومی ، پاسخ‌گوی « بی‌عملی » ها نیست ؟!
                            جان انسان ها درجمهوری اسلامی  بی ارزش ترین کالاست
1ـ آقای علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی ( رییس کمیته پی‌گیری نجات نفت‌کش ) پس از ۴ روز با سفیر چین و ژاپن ملاقات می‌کند،  در حالی که  ربیعی باید روز نخست حادثه در چین حاضر می‌شد و از همه‌ی ظرفیت کشور برای پی‌‌گیری حادثه استفاده می‌کرد و مجوز ورود به حادثه را از دولت چین می‌گرفت.
2ـ آقای علی ربیعی چه تخصص در زمینه‌ی امداد و نجات دارد ؛ در حالی که می‌بایست مسئول امداد و نجات سازمان کل بنادر و کشتی‌رانی یا شرکت ملی نفت‌کش یا مسئول امداد و نجات در دکل‌های نفتی وزارت نفت یا فردی از هلال احمر ( شیروخورشید سرخ پیشین ) مامور این کار می‌شد ؟!
3 ـ شرکت ملی نفت‌کش از همان لحظه‌ی انفجار با توجه به وجود سازوکار پی‌گیری کشتی‌ها ، از وقوع این حادثه آگاه شد ، از این رو ، سفیر ایران در چین ، باید زودتر وارد کار می‌شد در حالی که وی ۴ الی ۵ روز پس از حادثه از پکن وارد شانگهای شد و در این شهر مستقر گردید .
4ـ گروه امداد و نجات ایران ، خیلی دیر به چین رسید ، به گونه‌ای که گروه امداد و نجات چین با پیاده شدن بر عرشه نفت‌کش ، دو پیکر سوخته‌ی کارکنان کشتی ، همراه با جعبه‌ی سیاه را یافتند .
5ـ در حالی که می‌بایست در درجه‌ی نخست ، نجات جان کارکنان کشتی مورد تاکید قرار می‌گرفت ، به گفته‌ی حق‌شناس معاون امور دریایی سازمان بنادر و کشتی‌رانی ، با وجود این‌که : « به چینی‌ها برای افزایش امکانات اطفای حریق فشار آورده‌ایم» ، ‌گفت : « چینی‌ها نگران آلودگی‌های زیست‌محیطی هستند و نگرانی چینی‌ها بیش‌تر در این رابطه است » .
6 ـ .سخن‌گوی شرکت ملی نفت‌کش ، حکومت چین را به محافظه‌کاری در امدادرسانی به خدمه ایرانی ناپدید شده نفت‌کش سانچی متهم کرد .
سخن‌گوی شرکت ملی نفتکش از عدم همکاری چینی‌ها خبر داد و گفت : « چین امکانات خوبی اطراف نفتکش آتش‌گرفته جمع کرده ؛ اما مشخص نیست چرا از این امکانات استفاده نمی‌کند ».
7 ـ سخن‌گوی کمیسیون انرژی مجلس نیز از اعزام تیم ایرانی به محل حادثه خبرداد و گفت : «کشتی ژاپنی نیز برای کمک رسانی در این منطقه حضور دارد و نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران نیز به دستور امیر خانزادی و امیر سیاری ، تیم‌های حرفه‌ای خود را به این منطقه اعزام کرده‌اند تا هرچه سریع‌تر آتش کشتی خاموش شود».
 او از جهانگیری هم خواست تا با نخست‌وزیر چین مذاکره کند و از آن‌ها بخواهد که در خاموش کردن آتش عجله کنند. او معتقد بود چینی‌ها عمداً تعلل می‌کنند تا محموله‌ی کشتی بسوزد و آب‌های ساحلی این کشور را آلوده نکند.
با گذشت چهار روز همچنان خبری از حادثه‌دیدگان کشتی ایرانی خبری نبود و یک نماینده‌ی مجلس این بار از وزیر امور خارجه خواست برای جلب همکاری کشورهای نزدیک به محل حادثه اقدام کند. او هم‌چنین از صداوسیما خواست «پوشش خبری مناسب‌تری از موضوع داشته باشد » .
چینی‌ها چند ساعتی با جدیت مشغول عملیات بودند ؛ اما به گفته‌ی سخن‌گوی شرکت ملی نفتکش «به بهانه‌ی بدی آب‌وهوا و به دلیل احتراق کوچکی که روی نفتکش رخ داده بود، عملیات اطفاء حریق را متوقف کردند». این در حالی است که به دلیل وقوع حادثه در آب‌های چین این کشور بر اساس کنوانسیون‌های بین‌المللی در قبال خاموش کردن این آتش‌ مسئولیت دارد. او گفت « اگر ایران بخواهد تیم عملیاتی به منطقه اعزام کند به ۲۰ روز وقت نیاز است». چند ساعت بعد خبر رسید ۱۲ تکاور نیروی دریایی از طریق هوایی به محل حادثه اعزام شده‌اند.
8 ـ پنجشنبه شب، پنج روز از حادثه گذشته بود ؛ اما نفتکش هم‌چنان در آتش می‌سوخت و خبری از سرنشینان آن نبود. نیروهای امدادی ژاپن هم به منطقه‌ رسیدند و قرار شد از بامداد آدینه عملیات امداد انجام شود. اعلام شد که یک تیم ایرانی هم صبح آدینه برای مشارکت و نظارت در محل حادثه حاضر خواهد شد . با وجود این‌که مقام‌های ایرانی از همکاری ژاپنی‌ها در عملیات خبر می‌دادند ، سخنگوی گارد ساحلی ژاپن به خبرگزاری رویترز گفت : « مقامات چینی پیشنهاد گارد ساحلی ژاپن را برای کمک رد کرده‌اند ».
9 ـ بامداد یک‌شنبه با گذشت ۸ روز از حادثه، معاون سازمان بنادر و دریانوردی از رسیدن ١٢ تکاور ایرانی به محل آتش‌سوزی نفتکش سانچی خبر داد و گفت : « تکاوران و گروه چینی در حال برگزاری جلسه و بررسی نحوه‌ی ورود  به نفتکش هستند ». در حالی  که ، نیروهای امداد و نجات چین صبح پریروز آدینه 22 دی‌ماه 1396ساعت 8:35 (به وقت محلی) وارد نفت‌کش شدند . افزون بر یافتن 2 پیکر،‌ جعبه سیاه کشتی را نیز یافتند .

0ـ به گفته‌ی مدیر عامل شرکت ملی نفت‌کش ، چینی‌ها : « به علت زیاد بودن گازهای‌سمی و نبود اکسیژن کافی، تنها نیم ساعت در نفتکش حضور یافتند و خارج شدند » . در حالی که اگر تکاورهای ایرانی زودتر به شانگهای گسیل شده بودند ، می‌توانستند هنگام بیش‌تری در نفت‌کش بگذرانند و شاید بدین سان بسیاری چیزها تغییر می‌کرد ؟!
11ـ  به گزارش روزنامه وطن امروز ، همسر یک‌تن از مهندسان نفت‌کش ، از دیپلماسی ضعیف ایران و کند بودن امدادرسانی‌ها و هم‌چنین نحوه‌ی پوشش رسانه‌ها گلایه کرد.
بانو محتشم همسر یک‌تن از مهندسان نفتکش ایرانی با حضور در یک برنامه تلویزیونی گفت : « مسؤولان دربار‌ی خسارت و بیمه صحبت نکنند و به جای آن زودتر اقدامات لازم را برای نجات افراد انجام دهند ».
 وی افزود: « به خدا هنوز دیر نشده اما ثانیه ثانیه امدادرسانی مهم است. چرا هنوز تیم ایرانی به داخل نفتکش نرفته و عملیات نجات را انجام نداده ؟ دیپلماسی ما کجاست؟ » .
وی با اشاره به این‌که می‌شد با اقدام سریع افراد داخل نفتکش را نجات داد، از مسئولان خواست به جای پرداختن به اخباری مانند خسارت و بیمه ، به امدادرسانی مشغول شوند. وی درباره پوشش رسانه‌ها نیز گفت : « صداوسیما ، 4 روز اول حادثه کجا بود؟ »
12 ـ پس از اعلام جان‌باختن همه‌ی سرنشینان نفت‌کش ، معاون رییس‌جمهور اسلامی با بازماندگان دیدار کرد . صدا و سیمای جمهوری اسلامی تنها به پخش گفته‌های معاون بسنده کرد و فریاد‌های اعتراض و گلایه‌های بازماندگان را پخش نکرد ؟!
13ـ بر خلاف منش انسان‌دوستی ایرانی ، جمهوری اسلامی ، نام کارکنان جان‌باخته‌ی بنگلادشی را همراه با جان‌باختگان ایرانی ، منتشر نکرد و هیچ سخنی از آنان به میان نیامد . راستی را که جای تاسف بسیار است .
دوشنبه 25 دی‌ماه 1396 ـ هوشنگ طالع