یادداشت روز ( شماره 105 )

                             نقض بی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پروا و آشکار قانون اساسی

بیانیه ( ‌یا به‌گفته‌ی به‌تر : ‌ننگ‌نامه ) سعدآباد و نیز توافق‌نامه‌ی ژنو ( ژنوچای ) در مغایرت کامل با قانون اساسی جمهوری اسلامی  قرار دارند . ‌از این رو ، از نظر حقوق داخلی و نیز حقوق بین الملی ، دارای هیچ‌گونه بار حقوقی برای ملت ایران نمی‌باشند . مسئولیت این گونه اعمال خلاف قانون اساسی به عهده‌ی آمران و عاملان آن‌هاست .

به‌ویژه آن‌که‌ بیانیه‌ی سعدآباد و توافق نامه‌ی ژنو در مغایرت کامل با اصل یک‌صد و پنجاه و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی  قرار دارند . اصل مزبور با روشنی و صراحت کامل اعلام می‌دارد : « هرگونه قرارداد که موجب سلطه‌ی بیگانه برمنابع طبیعی و اقتصادی ، ‌فرهنگ ، ‌ارتش و دیگر شئون کشور گردد ،‌ ممنوع است » .

هم بیانیه ( ننگ نامه) سعد آباد و هم توافق‌نامه‌ي‌ژنو ( ‌ژنوچای )‌ باعث خدشه‌دار شدن حاکمیت ملی و در نتیجه ، سلطه‌ی پیدا و ناپیدای بیگانگان بر شئون کشور گردیده است و در صورت استمرار ، بدون هرگوه دودلی باعث سلطه‌ی بیش‌تر خواهد گردید .

متاسفانه رییس جمهور اسلامی که می بایست حافظ قانون اساسی باشد ، خود امضا کننده‌ی بیانیه‌ی سعدآباد است و امروز نیز دولت یازدهم ، امضا کننده‌ی توافق‌نامه‌ی ژنو می‌باشد . بدین سان ،  نقص بی‌پروا و آشکار قانون اساسی توسط مقامی که می‌بایست حافظ قانون اساسی باشد و سکوت قوه‌ی مقننه ، دارای پی‌آمدهای غیرقابل پیش‌‌بینی برای کشور خواهد بود !

 

                                                           چهارم دی‌ماه 1392

                                                           هوشنگ طالع