روزنامک

اقتصاد بدون نفت
برداشتن پایه‌ی نفت از اقتصاد ایران ، نیاز به موعظه و فراخوان دولت و ... ندارد و تنها نیازمند یک « حکم » است . تا بر اساس آن درآمدهای نفتی در یک حساب جداگانه نگاهداری شود و تنها و تنها ، صرف هزینه‌های عمرانی گردد . راستی را ، « بیهوده سخن ، به این درازی » چرا ؟!
کشور در دوران دولت ملی حتا اقتصاد بدون درآمد نفت را نیز تجربه کرده است . دولت ملی نه تنها کشور را بدون درآمدهای نفتی اداره کرد ؛ بلکه هزینه‌ی بالای نگاهداری تاسیسات نفتی و شرکت ملی نفت ایران را نیز متحمل شد .
از سوی دیگر تا سال 1353 که یک باره در اثر افزایش بهای نفت ، درآمد‌های نفتی کشور افزایش چشم گیری پیدا کرد ، بودجه‌ی جاری از بودجه‌ی عمرانی جدا بود و درآمدهای نفتی در اختیار سازمان برنامه و بودجه‌ برای اجرای طرح های عمرانی قرار داشت . اما در اثر افزایش درآمدهای نفتی در سال 1353، دولت هویدا بودجه‌ی عمرانی و جاری را یک کاسه کرد که کشور را به سوی تباهی اقتصاد کشاند . این چنین بود که رژیم پیشین نتوانست حتا برنامه‌ی ششم عمرانی را تنظیم و به مرحله‌ی اجرا در آورد .
اکنون هم ، حذف پایه‌ی نفتی اقتصاد کشور ، با موعظه و فراخوان دولت و ... شدنی نیست . این کار با یک « حکم حکومتی » مبنی جدا کردن بودجه جاری از عمرانی قابل اجراست  تا درآمدهای نفتی به جای سرازیر شدن به چاه ویل دیوان سالاری ، تجمل گرایی و اشرافی‌گری دولتی ، حقوق‌های نجومی و ... در قالب بودجه‌ی عمرانی ، تنها و تنها صرف سرمایه‌گذرای گردد . به همین سادگی ؟!
پاینده ایران
سه‌شنبه 7 شهریور 1396 ـ هوشنگ طالع