یادداشت شماره 970 /جایپای « اردشیر زاهدی »

جایپای « اردشیر زاهدی »
سرانجام سیدعلیاکبر صالحی ، با آه و افسوس بسیار ، رویای برباد رفتهاش را در راستای تجزیهی بخشی از ایران و گذاردانِ پا ، جایپای اردشیر زاهدی در تجزیهی بحرین تحت رهبری های خردمندانهی محمدرضاشاه پهلوی را افشا کرد . سخن را از زبان سید علیاکبر صالحی ، عامل تجزیهی نافرجام سه جزیرهی تنب بزرگ ، تنب کوچک و بوموسی در گفتوگو با روزنامه همشهری ، بخوانید :
« یک پرونده قدیمی با امارات داشتیم درباره سه جزیره ایرانی [ یک پرونده قدیمی با انگلستان داشتیم بر سر بحرین ] که همیشه مطرح میشد . ما توافق کرده بودیم که این مساله را طبق پیشنهاد ایران براساس تفاهم دکترلاریجانی و ولیعهد امارات [ شاهنشاه آریامهر و حکومت بریتانیا ]جلو ببریم .
در یک مقطعی آنها برای مدتی سکوت کرده بودند و برخلاف رویه معمول موضوع جزایر را در نشستهای شورای همکاری خلیجفارس مطرح نمیکردند . بله، بیش از یک سال سکوت کردند . به این اعتبار که هر دو طرف برای مذاکرات دوجانبه اعلام آمادگی کرده بودیم ؛ اما بعد یک اتفاقی افتاد که همهچیز را به هم ریخت .
و آن اتفاق چه بود؟
( سکوت و لبخند )
حضور احمدینژاد در جزیره ابوموسی بود؟!
... مگر با وزارت خارجه هماهنگی نشده بود؟
من از اخبار صداو سیما متوجه شدم آقای احمدینژاد به ابوموسی رفته است . وزیر[ امور ]خارجهی امارات فکر کرد من مطلعم در حالیکه من از اخبار فهمیده بودم.
با شما تماس گرفت؟
بله، تماس گرفت و گله فراوان کرد. واقعا داشتیم بهطور آرام در جهت حل و فصل قضیه حرکت میکردیم ... ؟!
اما سیدعلیاکبر صالحی که همانزمان ، مامور انجام گفتوگوهای محرمانه با آمریکاییها با پااندازی امیرعمان بود ، سپستر موفق شد که در افکندن طوق لعنت برجام ( مادر ترکمانچایها ) و وارد آوردن ضربهی کاری به « منافع ملی» ایران ، مشارکت کامل داشته باشد و این چنین بود که همراه با محمدجواد ظریف ، عنوان « پهلوان هستهای جمهوری اسلامی » را به دست آورد ؟!
پاینده ایران
سهشنبه10 امرداد 1396 ـ هوشنگ طالع