یادداشت شماره 967

لقلقه‌گویی و فرافکنی بس است ، مردم اقدام عملی می‌خواهند ؟!
آقایان : روزی که دور از چشم مردم در حالی‌که فریاد « مرگ بر آمریکا » سرمی‌دادید ، با آمریکایی‌ها به گفت‌وگو نشستید ، آشکار بود که پایان کار به این خواهد کشید .
روزی که وزیرخارجه‌تان گزارش داد که زورمان نرسید و نتوانستیم خط قرمزها را رعایت کنیم ، روشن و آشکار بود که کار به این‌جا خواهد کشید .
روزی که با به میدان آوردن جمشید‌ بسم‌الله ـ حسین فریدون ، پول ملی را 400 درصد تنزل دادید تا افکار عمومی را برای کنار آمدن با آمریکا آماده کنید ، معلوم بود که کار به این جا خواهد کشید .
روزی که در میان غوغای جمشید بسم‌الله ـ حسین فریدون ، عاقد قرارداد ننگین سعدآباد را بر کرسی ریاست جمهوری قرار گرفت ، آشکار بود که کار بدین جا خواهد کشید .
روزی که اجازه دادید که رییس جمهور اعلام کند که خزانه خالی است و حتا حل مساله‌ی« آب خوردن مردم » هم بسته به پذیرش برجام است ، می‌دانستید که کار به این‌جا خواهد کشید .
روزی که اجازه دادید تا رییس جمهور برای خوش‌آیند آمریکایی‌ها ، منتقدان و مخالفان برجام را با واژگانی مانند      کم‌سواد ، بی‌سواد ، بی‌شناسنامه ، تازه به دوران رسیده و ... مورد عتاب و خطاب قراردهد و آنان را به جهنم حواله نماید ، می‌دانستید که کار به این جا خواهد کشید .
روزی که عاملان قرارداد را با پوشانیدن جامه‌ی زرین « پهلوان هسته‌ای جمهوری اسلامی » نامیدید ، می‌دانستید که کار به این جا خواهد کشید .
روزی که از عاقدان قرارداد ننگین ترکمان‌چای را به شیوه‌ی فاتحان رومی با دف و نی و رقص و پای‌کوبیِ دختران و پسران کرایه‌ای ، پیشواز کردید ، آشکار بود که کار به امروز خواهد کشید .
روزی که صنایع پرتوان هسته‌ای را به دست خودتان و با هزینه‌ی خزانه‌ی ملت و مردم ایران « اوراق » کردید و جام شوکرانِ « بتون ریزی » قلب تپنده‌ی واکنشکر آب سنگین اراک را به کام ملت و مردم ایران ریختید ، می‌دانستید که کار به این‌جا خواهد کشید .
روزی که وزارت امورخارجه‌ی اسلامی از زبان برخی هنرمندان اعلام کرد که « توافق بد بهتر از توافق نکردن است » می‌دانستید که کار به این جا خواهد کشید .
اکنون دیگر راه فرافکنی و لقلقه گویی بسته است و ملت و مردم ایران در این مرحله « اقدام عملی » می‌خواهند .
این‌جا بر سر پل چنوات ( صراط ) برجام ( مادر ترکمان چای‌ها ) است . امیدوارم ( تنها و تنها در راستای منافع ملی و به خاطر سرفرازی و اعاده‌ی حیثیت ملت بزرگ و مردم شریف ایران ) از این پل بگذرید و به جایی که رییس‌جمهوراسلامی منتقدان و مخالفان را حواله می‌داد ، فرو نیفتید ؟!
پاینده ایران
شنبه 7 امردادماه 1396 ـ هوشنگ طالع