روز سی تیر میدان بهارستان
روز 30 تیر ، میدان بهارستان
هوشنگ طالع
صبح روز سي تير ، با برنامهي از پيش ريخته شده ، نيرودارهاي پايگاه البرز كه در تهران بودند ، در پايگاه خيابان فرصت (شاهرضا / انقلاب كنوني) كه در خانهي پدري هوشنگ طالع ، اجتماع كردند .
داریوش پروین مسئول پايگاه دبیرستان البرز نیز در همـان خيابان زندگي ميكرد و گروهي از سركردگان حزب در دبيرستان البرز ، چونان بهمن كاميار ، ناصر عسكري و ...، در آن دور و بر زندگي ميكردند.
با گردهم آمدن بيشتر نيروداران حاضر در تهران ، مسئول ، نيرودارها و عناصر كوشنده پايگاه البرز ، دسته جمعي به سوي ميدان بهارستان حركت كردند. در ميدان ، گروهي از افراد حزب و نيز افراد پايگاه البرز ، در گوشه و كنار ميدان، حاضر بودند كه بدون درنگ به اين جمع پيوستند . مسئولان در برابر مجلس شوراي ملي مستقر شدند و نيرودارها با افراد حاضر هر نيرو ، در چهار گوشهي ميدان كه از پيش برنامهريزي شده بود، جا گرفتند . با ورود ديگر نيروداران ، افراد حزب وابسته به پايگاه البرز به نيرودار و نيروي خود ميپيوستند ...
بهارستان ، غرق خون بود و آتش .
پرچمهای « مخالفنشانِ »1 سبزِ ما ، سرخ از خون یاران بود
و سوراخ سوراخ ، از گلولههای خصم .
اما ؛ ما هم چنان استوارو توفنده ، بر جا :
با فریادهای پیاپی و اوج گیرندهی :
ایران پیروز ، ایران پیروز، ایران پیروز ؛
همه دست از جان شسته ،
آمادهی شهادت در راه ایران .
اما در این میان ،
افتخارِ نخست ، از آنِ « هوشنگ » بود 2
در حالی که فریاد میزد :
« یا مرگ یا مصدق »
بر خاک افتاد ؛ در سبزه میدان .
در کنار صف ما ، محمد فرزندِ 13 سالهی ایران3
در حالی که فریاد میزد :
« یا مرگ یا مصدق »
بر خاک افتاد ، در میدان بهارستان .
اما پرچم های « مخالفنشان »سبز ما ، سرخ از خون یاران بود
و سوراخ سوراخ ، از گلولههای خصم .
و ما همچنان ، استوار بر پا .
با فریاد اوج گیرندهی ایران پیروز ، ایران پیروز ، ایران پیروز
بسیار دیگری از پای افتادند ، در میدان بهارستان ؛
این جا و آنجا .
تا سرانجام ،
در پیِ پایداری ما ،
تانک ها از کار بازماندند و آتش تفنگها و تیربارها ، خاموش شدند
و ملت پیروز گردید ؛
در حالی که هنوز پرچم های سبز « مخالفنشان » ما ،
سرخ بود از خون یاران و سوراخ سوراخ ، از گلولههای خصم
و در پایان ،
در حسرت جانبازی ،
بهترینها ، با ما نبودند ؛
سربلند و سرفراز ؛
با کفنِ سرخِ « شهادت در راه ایران » .
تهران : 30 تیر 1378
1 ـ پرچم حزب پان ایرانیست از ترکیب رنگ های ایران بود با « علامت مخالف » به معنای : مخالف با هیات فاسد حاکمه ؛ مخالف با هرگونه استعمار و استثمار ، به هر رنگ وشکل .
2 ـ هوشنگ رحمتالله رضیان از اندامان سازمان اصناف و پیشهوران حزب پانایرانیست .
3 ـ محمد سرندی نژاد .
