جشن «سده » : میانهی يلدا و سوري
با « يلدا » جشنهاي آتش در ايران آغاز ميگردد و با گذر از « سده » و « سوري » به پايان ميرود .
در يلدا مردم ايران از گاه کهن ، براي ياري رسانی براي زايش دوبارهی « خورشید » و در حقيقت براي پيروزي روشنايي بر تاريکي ، آتشهاي بزرگ ميافروختند . با اين « آتش افروزي » جشنهاي آتش براي ياري رساني به خورشيد ، آغازميشد که « سده » و
« سوري » را در پي داشت .
در فاصلهي يلدا ( کوتاهترين روز ) تا رسيدن به برابري روز شب در نوروز ، ايرانيان در ميانه و پايان راه ، خورشيد را با افروختن آتش ، ياري رساني ميکردند .
بدينسان ، ایرانیان 40 روز پس از يلدا ، آتش « سده » را ميافروختند ؛ زيرا خورشيد در ميانهي راه رسيدن به پيروزي بر تاريکي است . سپس 40 روز پس از آن جشن « سوري » يا فرجامين جشن آتش بود . بايد به يادداشت که در دوران اسلامي ، جايگاه جشن سوري به شبِ چهارشنبهي آخرسال افتاده است ، در حاليکه جايگاه اصلي آن 40 روز پس از سده و 80 روز پس از يلدا در فاصلهي 10 روز از نوروز قرار داشت .
در جشن سوري ( 10 روز مانده به نوروز ) ايرانيان از روي آتش ميپرند و بدينسان با جشنهاي آتش بدرود ميگويند .